هنگامه فراموشي

برگ ريزان پاييز را به ياد مي آوري؟

برف ريزان زمستان چطور؟

بهاران است.هنگامه روييدن؛ شكوفه زدن و دويدن در لابلاي واژه هايت ميان چشمانت و بوييدن آغوشت.دست گذاشتن بر شانه هايت و چشيدن طعم گس لبانت.

هنگامه فراموشي است.فراموشي دردها و رنج ها.

فراموشي آناني كه به فراموشي سپردنت.

هنگامه آواز خوانان.

و هنگامه خطر كردن در تو.

برايم بخوان.بخوان تا با تو گرم شوم.

هزاران سال بود كه انتظارچنين لحظه اي را مي كشيدم.

باشد كه باز هم با تو تكرار شوم.

ديگر سخن مگو.

گوش باش.