Shush

 هاينرش بل: "سکوت‌های گردآوری شده‌ی آقای مورکه"!

: سکوت هم شکلی از ارتباط است.

:وقتی آدم با سکوت برخوردی تخيل‌آميز داشته باشد، می تواند با آن خيلی چيزها بگويد.

:اعتماد زيادی لازم است تا انسان‌ها بتوانند با هم سکوت کنند.

:در سکوت، طول زمان شفاف تر می‌شود.

لطفا چند لحظه سكوت كنيد.

Bitte Ruhe während einiger Momente.

در فكر تو بودم.به تو مي انديشيدم.تمام وجودم را در بر گرفته بودي.رهايم نمي كردي.مي خواستم تو را به فراموشي بسپارم.شايد راحت مي شدم تا حتي براي لحظاتي چند آرام بگيرم.

خودم را در تو گم كردم.چه كنم؟

مدت زيادي نمي گذشت از يافتن تو و پيش ترک يافتن خود بي خودم.

مي خواهم در خودم بمانم.مي داني چرا؟نمي خواهم بيرون از خودم تمام بشوم.چون تاكنون از خودم بيرون نرفته ام.چرا؟

من آدم ضعيفي هستم.خيلي ضعيف.در لاك خود فرو رفته ام.

اگر مي تواني بشكن اين لاك را؛ولي مواظب باش:شايد مرا هم بشكني.

بشكن ولي به آرامي.آب را ديده اي كه چگونه صخره را مي شكافد؟

...منتظر تو نشسته ام.

راستي تو چه مي خواهي؟

شاعر لايعرف الکلمات

شاعر لا يتغنی بالکلمات

شاعر کسرته الکلمات

شاعر يتمشی علی الکلمات

شاعر يحاول قتل الکلمات

شاعر يبلع الکلمات

شاعر يبحث عن الکلمات

شاعر مهووس بالکلمات

شاعر قتلته الکلمات

شاعر حبسته الکلمات

شاعر وحيد مع الکلمات

شاعر مجيد للکلمات

شاعر يتحدی الکلمات

شاعر يهرب من الکلمات

شاعر يمسح الکلمات

شاعر يکلم الکلمات

شاعر يبيع الکلمات

شاعر ينسی الکلمات

شاعر يخاف من الکلمات

شاعر يعزف بالکلمات

سأقتل الکلمات

لا بد للکلمات أن تُقتل

لا تُنضج

لا تُکبر

لا تُحمل…

هنگامه فراموشي

برگ ريزان پاييز را به ياد مي آوري؟

برف ريزان زمستان چطور؟

بهاران است.هنگامه روييدن؛ شكوفه زدن و دويدن در لابلاي واژه هايت ميان چشمانت و بوييدن آغوشت.دست گذاشتن بر شانه هايت و چشيدن طعم گس لبانت.

هنگامه فراموشي است.فراموشي دردها و رنج ها.

فراموشي آناني كه به فراموشي سپردنت.

هنگامه آواز خوانان.

و هنگامه خطر كردن در تو.

برايم بخوان.بخوان تا با تو گرم شوم.

هزاران سال بود كه انتظارچنين لحظه اي را مي كشيدم.

باشد كه باز هم با تو تكرار شوم.

ديگر سخن مگو.

گوش باش.

هل تحبييني...؟

سأحبك خارج إطار الزمن

هل تحبييني خارج إطار الحب؟

سأحبك خارج إطار الوعي

هل تحبييني خارج إطار النفع؟

سأحبك خارج إطار القول

هل تحبييني خارج إطار العقل؟

سأحبك خارج إطار المعرفه

هل تحبييني خارج إطار المرأه؟

پارازيت: شعر طاهر رهبری

من يك پارازيت هستم
اختلالي در بشريت
خدا فتبارك‌ش را پس گرفت
و قدسيان را همه لعنت كرد
دست از سر من بردار استاد
خود را از خود كه كم كردم
چيزهايي باقي ماند
كه با تفريق شما نمي‌سازد

من يك لخته هستم
قطره‌ي قيري در رگ
خود را كه شمردم صفر شد
حساب‌داران همه استعفا كردند

من يك سوراخ‌ام
و از خويش بيرون نمي‌شوم
من در پياله‌ها استفراغ كردم
و با سجاده‌ها دماغ‌م را گرفتم
دست از سر من بردار استاد
فكر كن هرگز وجود نداشته‌ام